Google+ Followers

wtorek, 27 października 2015

Jeden z moich ulubionych...

Ten cudownie prosty wiersz, to jest własnie Szymborska w całej okazałości... Podziwiam jej nadzwyczajnie zwyczajne teksty... Z taką lekkością słowa chyba trzeba się urodzić... Szkoda, że obecnie tak wielu sili się na zagmatwaną oryginalność... Hmm... a może po prostu nie znam się na prawdziwie natchnionej poezji...

Kot w pustym mieszkaniu

Umrzeć - tego się nie robi kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.
Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.
Coś się tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.
Do wszystkich szaf się zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.
Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.
I żadnych skoków pisków na początek.
Wisława Szymborska 


10 komentarzy:

  1. Uwielbiam ten wiersz, nawet myśląc, że to mój kot odszedł pierwszy.. Pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. o tak, wspaniały jest i taki wzruszający, pozdrawiam

      Usuń
  2. Powiedziałabym, ze nie tylko prosto napisane, ale też bardzo obrazowo i plastycznie. I w tym tkwi urok największych mistrzów pióra :)).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cała Szymborska, ot co... wielka poetka... pozdrawiam

      Usuń
  3. Piękny. Szymborska potrafi poruszyć najczulsze struny.

    OdpowiedzUsuń
  4. Szymborska była mistrzynią prostoty. Nikt jak ona nie potrafił dostrzec niezwykłości w prozaicznych czynnościach czy przedmiotach.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cóż... proza życia też jak widać może być piękna... Pozdrawiam

      Usuń
  5. Cieszę się, że poznałam ten wiersz...Szymborskiej.

    OdpowiedzUsuń